Afronding
Het afronden van een scène: het is belangrijk dat elke protagonist op eigen wijze een conclusie trekt uit de therapeutische reis die is ondernomen.
Voorbeelden hiervan kunnen zijn: symbolisch vervullen van behoeften, vergeven van schuld, concrete doelen voor de toekomst, of nieuwe ervaringen die de kiemen zijn voor nieuw vertrouwen of hoop.
Hoewel er verscheidene bestaande afsluitingsoefeningen zijn waaruit gekozen kan worden, ligt het meest voor de hand dat de director een scène kiest die aansluit bij het gespeelde psychodrama en het focale thema van de groep.


